Strona główna / KIEŻMARK
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
SŁOWACJA - KIEŻMARK

[ Spiski Zamek, Stary Hrad ]Kiezmark cz 2  ] [ Kiezmark cz 3  ]


Jaskinia Demianovska Svobody zdjęcia galeria I

Spiski Zamek, Spiski Hrad, galeria, zdjęcia

Mała Fatra wąwóz Diery zdjęcia galeria

Słowacki Raj zdjęcia galeria


Sulowskie Skały zdjęcia galeria

Kieżmark

Andrzej Czapliński

  

Kieżmark jest niewielkim Słowackim miastem położonym w kotlinie podtatrzańskiej, po obu brzegach jednej z największych słowackich rzek – Poprad. Od roku 1950 jest  jednym z obecnie siedemnastu miast Słowackich uznanych za rezerwat architektury miejskiej. W przeszłości wraz z pobliskim miastem Levocza, stanowił centrum politycznego i kulturalnego życia na Spiszu o czym świadczą zachowane do dzisiaj zabytki.

Miasto powstało z połączenia wcześniej istniejących osad słowiańskich: rybaków i strażników granicznych, położonych w pobliżu kościoła św. Michała oraz osadą Sasów położoną w pobliżu kościoła św. Elżbiety, co nastąpiło w pierwszej połowie XIII wieku.

Wówczas i przez kilka następnych wieków teren obecnej Słowacji był nazywany Górnymi Węgrami ponieważ był częścią Węgier i podlegał królom węgierskim.     

 

Pierwsza pisemna wzmianka o nim pochodzi z roku 1251. Istniejąca w tym czasie osada  szybko  rozwijała się, dlatego już 18 lat później,  w 1269 roku król węgierski Bela IV nadał jej prawa miejskie.

Do dziś nie rozstrzygnięto skąd wzięła się nazwa Kieżmark, istnieje wiele teorii, jest  bardzo prawdopodobne, że od niemieckiego słowa Kasmarkt, oznaczającego – targ sera.

Od roku 1380 miasto miało prawa wolnego miasta królewskiego. Jego położenie  przy ważnych szlakach handlowych oraz liczne przywileje nadawane przez królów węgierskich, umocniło je pod względem politycznym i gospodarczym.

W pierwszej połowie XV wieku nadano miastu wiele przywilejów. W roku 1412 mieszkańców zwolniono od płacenia cła, od roku 1419 mogli organizować dwa doroczne targi, w 1435 roku uzyskali prawo składu, które było bardzo ważnym ówczesnym przywilejem. Prawo to oznaczało m. in, że kupcy wiozący przez nie towar byli zmuszeni przez pewien czas  do sprzedaży w mieście swoich towarów. Przynosiło to miastu określone profity. Prawo składu było łakomym kąskiem, stąd walka o posiadanie go także przez pobliskie miasto Levocza. Spory miedzy obu miastami o prawo składu doprowadziły do wojny między nimi, która trwała aż 158 lat.

W roku 1438 miasto otrzymało także prawo miecza – oznaczające prawa do sądzenia złoczyńców grasujących w mieście i okolicy i karania ich. Podpalaczy – palono, zbójników ćwiartowano, złodziei – wieszano  a morderców łamano kołem i ścinano.

Dwa lata później mieszkańców miasta zwolniono  z myta czyli w Polsce a w roku 1463 uzyskali prawo używania pieczęci i miejskiego herbu.

Nie wszystko jednak dobrze się układało, ponieważ w roku 1433 miasto zostało zniszczone przez wojska husyckie. W praktyce okazało się, że obwarowania miejskie okalające miasto są niewystarczające. Postanowiono więc zbudować zamek, który postawiono w 1463 roku. Miał on w założeniu  chronić miasto a w rzeczywistości stał się jego przekleństwem. Właściciele zamku zamiast miasto bronić postanowili podporządkować je sobie. Zamek,  w założeniu mający być obrońcą miasta, stał się jego wrogiem. Jego załoga napadała na mieszkańców miasta i  często wszczynała w nim burdy. Dalej >>>

  - 1 - 2 - 3 - next >>>

 

Beskidy strona główna >>>

Tatry strona główna >>>

Przewodnik beskidzki i tatrzański usługi zadzwoń >>>

W górach nr 1 spis treści >>>

Galerie zdjęć >>>

 

 

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA