Strona główna / WIOSNA W GORACH / Kwiaty wiosna cz 2
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
Wiosna w beskidzkich lasach. Kwiaty kwitnące wiosną w górach cz2

Wiosna w beskidzkich lasach. Kwiaty kwitnące wiosną w górach cz 2
 

Stosunki między organizmami wyrażają się nie tylko we wzajemnej pomocy, lecz i ostrej walce. Leśne rośliny walczą o miejsce, światło, wodę. Wynikiem tej walki są wysokie i smukłe pnie drzew. Wystarczy małe opóźnienie w wzroście, aby zostać bez szansy na dalszy rozwój. Z tych kilku przykładów widzimy, że las nie jest przypadkowym nagromadzeniem roślin. Proces dopasowywania do siebie gatunków trwał tu setki lat. Jest to bardzo precyzyjny mechanizm, który można łatwo rozregulować różnymi nieprzemyślanymi działaniami. W Beskidach w wielu miejscach nastąpiła zmiana typu lasu z drzewostanu liściastego (buczyny) na świerkowy. W wyniku tej zamiany następuje zubożenie runa leśnego, a przyczyną tego jest brak światła na dnie lasu, zakwaszenie gleby przez opadające szpilki i susza glebowa. Dla roślin runa jest to prawdziwa katastrofa ekologiczna.

            Fenomenem wiosennym grądów (lasów grabowo-lipowych) i buczyny karpackiej (drzewostanów bukowo- jodłowych) jest ich wiosenne runo leśne.

            Co powoduje, że w lasach liściastych wczesną wiosną tak nagle i masowo zaczynają  kwitnąć rośliny i tak szybko przekwitają, wydają owoce? Zanim korony drzew rozwiną ulistnienie, do dna lasu dociera dużo światła. Korzystają z tego rośliny należące do wczesnowiosennych geofitów (roślin o podziemnych kłączach, cebulach i bulwach). Muszą w krótkim  czasie wykorzystać dogodne warunki. Posiadają organy przetrwalnikowe w postaci kłączy, cebul lub bulw, które zawierają nagromadzone zapasy pokarmowe, pomagające przy pierwszych oznakach wiosny szybko się im rozwijać. Sygnałem jest zwykle podwyższona temperatura gleby, której górne warstwy przykryte ściółką w kwietniu mogą się nagrzewać do 25 ­­0C. Bardzo płytko położone korzenie geofitów umożliwiają  szybki wzrost, zakwitanie i owocowanie, oraz jednoczesne wytwarzanie podziemnych organów spichrzowych niezbędnych do przyszłorocznego rozwoju. Wzrastająca temperatura gleby osiąga położone głębiej  korzenie drzew parę tygodni później, dzięki czemu występuje znaczna przerwa czasowa  w rozwoju obu tych grup roślin. Gdy korony drzew pokryją się liśćmi, wiosenne rośliny runa kończą  właśnie swój rozwój. Wysiewają owoce, liście ich żółkną i czekają do następnej wiosny  w postaci kłączy, cebul lub bulw. Wiosenne geofity mogą się rozwijać tylko wtedy, gdy mają pod dostatkiem wilgoci. W suchych górskich lasach liściastych brak ich zupełnie. Dalej >>>

 

<<< powrót - 1 - 2 - 3 - 4 - 5 next >>>

 

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA