Strona główna / MEDYCYNA W PLECAKU
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
PIERWSZA POMOC - PORADY

10 sekund  ]

MEDYCYNA W PLECAKU

Krzysztof Kościelniak              

         Przewodnik dostaje grupę na zlecenie i tak naprawdę to nie wie kto w wycieczce bierze udział. Ludzie są często bezkrytyczni i przeliczają się ze swoimi możliwościami wycieczek górskich.

Zdarza się, że po przejściu pierwszego kilometra w Beskidach ktoś ma  kłopoty z oddychaniem, jest nienormalnie zaczerwieniony, czy taż zaczyna wręcz słabnąć. Takiej osoby nie możemy zabrać dalej w góry, ponieważ w najlepszym wypadku będzie ona opóźniała całą grupę, co może popsuć całą wycieczkę, ale może też dojść do poważnych konsekwencji włącznie z omdleniem, a nawet zgonem.

           

Należy cały czas pamiętać o generalnej zasadzie – nie wolno dzielić grupy. Aby nie doprowadzić do takiej sytuacji przed wyjściem należy w delikatny sposób zapytać grupę czy ktoś nie cierpi na przewlekłe schorzenia typu choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, padaczka, czy też rozedma oskrzeli. Jest rzeczą oczywistą, że osoba cierpiąca na padaczkę nie może znaleźć się ani przez chwilę w terenie eksponowanym, na półkach skalnych, nad urwiskami bo nigdy nie wiadomo kiedy wystąpi atak. Leki, które zabezpieczają przed chorobą na co dzień podczas dużego wysiłku fizycznego są niewystarczające i może dojść choroby. Tym osobom należy zaproponować pozostanie w autokarze, lub alternatywną trasę z drugim przewodnikiem, jeśli jest on w obsłudze wycieczki.


Jaskinia Demianowska Wolności zdjęcia galeria II

Góry Świętokrzyskie z lotu ptaka zdjęcia zdjęcia galeria

Beskidy, Zima w Beskidach Hala Lipowska, Rysianka zdjęcia galeria

Szlak na Halę Gąsienicową zdjęcia galeria

Orla Perć szlak na Krzyżne zdjęcia galeria 6
            
Wyruszając na szlak w góry należy wyznaczyć zamek, czyli osobę z dużym doświadczeniem turystycznym, która będzie szła i czuwała na końcu wycieczki, a w razie kłopotów doniesie o nich przewodnikowi. Konieczne jest dostosowanie  tępa marszu do najsłabszych uczestników tak, aby w miarę możliwości mieć kontakt wzrokowy z zamkiem.

            Pomimo podjętych środków bezpieczeństwa może dojść do wypadku. Dobrze jest mieć telefon komórkowy z zakodowanym numerem 985, lub 0601100300 do stacji GOPR, lub TOPR. Przyczyny wypadków mogą należeć do endogennych, czyli wewnętrznych typu napad kolki piersiowej, zawał serca, niedocukrzenie, śpiączka, dlatego dobrze jest mieć w plecaku słodką herbatę, cukierki, czekoladę. W przypadku omdlenia należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej i podnieść mu nogi do góry. Jeśli to nie pomaga i nie wyczuwamy pulsu, ani oddechu należy przystąpić do czynności mających na celu przywrócenie krążenia krwi i oddechu. Należy do momentu przyjścia fachowej pomocy wykonywać sztuczne oddychanie na przemian z masażem serca. Niezależnie od ilości ratowników wykonuje się dwa wdechy na przemian z 15 uciskami klatki piersiowej na wysokości 1/3 mostka od dołu. Masaż serca powinien być robiony w tempie ok. 100 razy na minutę, przy czym klatka piersiowa powinna się uginać na 2-3 cm.

             Może dojść do wypadków z przyczyn egzogennych /zewnętrznych/ np. rażenie piorunem, upadek z wysokości, ukąszenie przez owady, szerszenie, czy też żmiję. Jad może roznieść się po organiźmie w ciągu  kilkunastu, kilkudziesięciu minut. Aby temu zapobiec należy z czuciem założyć opaskę uciskową powyżej ukąszonego miejsca. Prawidłowo założona opaska utrudnia, ale nie odcina obwodowego krążenia krwi. Jeśli zauważymy, że kończyna sinieje, robi się zimna należy delikatnie poluzować opaskę, aby krew mogła dopływać do tego miejsca. W wypadku okaleczenia należy założyć jałowy opatrunek, a na niego opaskę uciskową /opatrunek uciskowy/, co pozwoli na zatamowanie krwawienia.

         Do częstych wypadków należą zwichnięcia i skręcenia stawów. Skręceniem nazywamy przemieszczenie powierzchni stawów względem siebie. Po tym urazie następuje pełny powrót do fizjologicznego ustawienia. Zwichnięcie jest to przemieszczenie powierzchni stawów względem siebie czyli skręcenie, ale te powierzchnie nie powracają do pierwotnego stanu. Nie wolno tego na siłę nastawiać, tylko unieruchomić staw i dwie sąsiednie kości. Najcięższy uraz z omawianych, to jest złamanie. Złamanie zamknięte, czyli bez zewnętrznego zranienia, oraz złamanie otwarte gdzie kontakt złamanej kości występuje ze środowiskiem zewnętrznym poprzez ranę. Należy założyć jałowy opatrunek, ustabilizować złamaną kończynę unieruchamiając dwa sąsiednie stawy, zabezpieczyć złamaną kość przed przesunięciem i dostarczyć do szpitala.

Krzysztof Kościelniak – lekarz specjalista ratownik, internista, medycyny sądowej,

                                        przewodnik beskidzki

 W następnym odcinku wyposażenie apteczki turystycznej  

   

Beskidy strona główna >>>

Przewodnik beskidzki usługi zadzwoń >>>

W górach nr 1 spis treści >>>

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA