Strona główna / nr 2 (4) - WIOSNA 2005 / OKOLICE ALPEJSKIEGO SCHRONISKA FREIBURGER HÜTTE
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
Okolice alpejskiego schroniska Freiburger Hűtte


Stanisław Biel zdobycie Eigeru zdjęcia galeria

Marian Bała piękne szczyty zdjęcia galeria

Krzysztof Wielicki Mount Everest zdjęcia galeria 1

Alpy Matterhorn, akcja ratownicza, zdjęcia galeria

Kaukaz Elbrus, Uszba zdjęcia galeria
Dr Marek Guzik - Akademia Pedagogiczna w Krakowie

Patrząc na mapę Europy, łatwo zauważyć, że prawie 74% jej powierzchni ma charakter nizinny o wysokości nie przekraczającej 300 m

n.p.m. a tereny przekraczające 1000 m n.p.m. zajmują niewiele ponad 5% jej powierzchni. Powoduje to, iż średnia wysokość Europy wynosi ok. 292 m n.p.m. Występujące masywy górskie rozmieszczone są nierównomiernie i większość z nich znajduje się w zachodniej części kontynentu.

Alpy – najwyższy masyw górski Europy, ciągną się łukiem o długości ok. 1200 km
i szerokości 150 – 260 km od Morza Liguryjskiego po Małą Nizinę Węgierską. W ich paśmie znajduje się 61 szczytów przekraczających 4000 m n.p.m. z najwyższym Mont Blanc czyli Białą Górą o wysokości 4807 m n.p.m. Górale francuscy nazywali go dawniej Montagne Maudite to znaczy Góra Przeklęta co dobrze obrazuje jego niedostępność.

W łuku Alp wyróżnia się wyższe i masywniejsze – Alpy Zachodnie, oraz niższe i szersze – Alpy Wschodnie, które składają się z kilku pasm górskich, oddzielonych głębokimi obniżeniami tektonicznymi i są gęściej pocięte dolinami rzek. W ich obrębie leżą Północne Alpy Wapienne zbudowane głównie ze skał osadowych. Jednym z pasm są między innymi Północnotyrolskie Alpy Wapienne, w obrębie których, na terenie Austrii, leżą Alpy Lechtalskie (Lechquellengebirge, Vorarlberg, Austria).















Jest to piękny zakątek, gdzie każdy może znaleźć dla siebie coś interesującego. Przemierzając jedną z wielu tras spacerowych można ograniczyć się do podziwiania pięknych widoków, ale także można wyruszyć w wyższe i trudniejsze partie gór, aby sprawdzić swoje możliwości na szlaku.

Są tu malownicze doliny, ukwiecone łąki, łagodne zbocza porośnięte lasem i zimne, górskie jeziora, ale także strome podejścia i niedostępne dla zwykłego turysty ściany skalne. Na wytrwałego turystę czeka tu piękno górskich roślin i spotkania z niecodziennie oglądanymi zwierzętami.

Spragnieni sportów zimowych mogą znaleźć dogodne warunki do spędzenia czasu w pobliskiej miejscowości Lech lub St. Anton – centrum sportów zimowych.

Schronisko Freiburger Hűtte jest jednym z kilku schronisk w Alpach Lechtalskich położonych z dala od zgiełku miast, umożliwiających aktywny wypoczynek. Położone jest na wysokości 1931m n.p.m., ok. 200 m nad górną granicą lasu i ok. 150 m nad przepięknym górskim jeziorem Formarinsee.  Freiburger Hűtte jest miejscem chętnie odwiedzanym przez turystów, bowiem stąd prowadzą niezbyt trudne, ale za to wspaniałe widokowo szlaki na okoliczne szczyty, w przepiękne doliny i do sąsiednich schronisk. Jest to doskonałe miejsce jako baza startowa na jednodniowe wypady na Fensterlewand (2329 m n.p.m.), Formaletsch (2292 m n.p.m.), Roggelskopf (2284 m n.p.m.), Saladinaspitze (2238 m n.p.m.), Schafberg (2413 m n.p.m.) i najpotężniejszy w okolicy, Rote Wand (2704 m n.p.m.), którego urwiska i słynne, czerwono zabarwione ściany górują nad pobliską doliną.

Nie mniej atrakcyjne są również wycieczki po najbliższej okolicy – wokół jeziora czy po pobliskich niezbyt wysokich wzgórzach i malowniczych dolinach, których w wapiennym podłożu jest wiele. Poniżej Formarinsee ma swój początek wijąca się dnem doliny rzeka Lech, która z początkowo niewielkiego strumienia, szybko przekształca się w rwący górski potok, rozlewający się w czasie ulewnych deszczy szeroko po dnie doliny.

 

 

 

 

 

 

 












 

 

Niezapomnianych wrażeń dostarcza przejście przez kamienne morze (Steinernes Meer), gdzie można podziwiać efekty działalności wody, śniegu i mrozu na wapienne podłoże. Trzeba jednak poruszać się tylko po wyznaczonej trasie, bo zboczenie z niej grozi uwięzieniem w labiryncie rozpadlin, szczelin i ostrych krawędzi a w najlepszym przypadku kilkudziesięciometrowym powrotem na właściwą, oznakowaną trasę.

Z Freiburger Hűtte można również wyruszyć na wycieczki do sąsiednich schronisk – Göppinger Hütte (2245 m n.p.m.) i położonego w pobliżu następnego górskiego jeziora – Spullersee (1830 m n.p.m.), schroniska  Ravensburger Hütte (1948 m n.p.m.).

Oczywiście, mimo iż Freiburger Hűtte nie leży w okolicy szczególnie trudnej
i wymagającej szczególnych umiejętności i sprzętu wspinaczkowego, konieczne jest posiadanie minimum doświadczenia, kondycji i odpowiedniego stroju – szczególnie solidnych butów.

Z dostępnych szczytów znaczną trudnością charakteryzuje się Rote Wand,
trudne fragmenty występują również na szlaku na Roggelskopf i przy przejściu do Göppinger Hütte.

Warunki klimatyczne są tu surowe. Średnie roczne temperatury wahają się od 4 – 80C. Od listopada do maja leży śnieg, dlatego też schronisko jest otwarte od połowy czerwca do października. W miejscach zacienionych śnieg leży cały rok i tylko w wyjątkowo ciepłych latach w większości tych miejsc na kilka miesięcy ulega roztopieniu. Okolica jest dobrze nasłoneczniona a latem temperatury dochodzą do 28 – 300C, często też padają deszcze. Nierzadko można spotkać zagłębienia, w których z jednej, nasłonecznionej strony, śnieg ulega stopieniu i tworzy się rozlewisko, natomiast z drugiej – zacienionej leży gruba warstwa śniegu, a czasem nawet lodu. W takich zbiornikach temperatura wody jest bardzo zróżnicowana i przy nasłonecznionym, ciepłym brzegu jest nawet o kilkanaście stopni wyższa niż w pobliżu leżącego, zacienionego śniegu. Bywają również szczególnie chłodne lata, w których śnieg pokrywa znaczny obszar i wspomnianych rozlewisk jest niewiele.

            W schronisku Freiburger Hűtte, razem z dr Ryszardem Kozikiem i dr Andrzejem Kornasiem mieliśmy okazję przebywać pięciokrotnie w miesiącach letnich (w roku 1995, 1997, 1999, 2001 i 2003). Opisane wyżej warunki znamy z autopsji, bowiem w roku 1995 pogoda była wyjątkowo piękna i leżącego śniegu było niewiele. W roku 1999 śniegu było bardzo dużo a nawet w czasie naszego pobytu w wyższych partiach gór spadł świeży śnieg, natomiast w 2003 roku śnieg stopniał bardzo wcześnie, a utrzymująca się od wiosny wysoka temperatura spowodowała, iż śnieg leżał tylko w wyjątkowo głębokich i zacienionych fragmentach terenu. Tak więc za każdym razem widzieliśmy inną okolicę, odkrywaliśmy nowe, nieznane poprzednio miejsca, spotykaliśmy nowe rośliny i zwierzęta i o tych właśnie roślinach i zwierzętach będą teksty, które prezentujemy poniżej.

            Nasze alpejskie teksty pragniemy zadedykować naszym Przyjaciołom z Pädagogische Hochschule z Freiburga – dr Herbertowi Lange, wspaniałemu przyrodnikowi, który prowadził nas po alpejskich szlakach i pokazywał piękno tego zakątka, oraz prof. Horstowi Buszello, historykowi, który przybliżał nam historię i tradycje Tyrolu. Dzięki Nim nasz pobyt w Alpach był wspaniałą i niezapomnianą przygodą.

 

 

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA