Strona główna / nr 2 (4) - WIOSNA 2005 / FASCYNUJĄCY ŚWIAT ALPEJSKICH ROŚLIN
    
NUMERY ARCHIWALNE
KONTAKT
GALERIA - ZDJĘCIA
WADOWICE
TATRY
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
BESKIDY - JAN PAWEŁ II
BABIA GÓRA
GÓRY WYSOKIE
ROŚLINY I ZWIERZĘTA
LINKI
PROPOZYCJE WYCIECZEK
Noclegi Hotele
Wydawnictwa turystyczne
Samorząd Przewodników
polski
Fascynujący świat alpejskich roślin

[ ROŚLINY ALPEJSKIE ZDJĘCIA GALERIA 1 ] [ ROŚLINY ALPEJSKIE ZDJĘCIA GALERIA 2 ]


Rośliny alpejskie zdjęcia galeria I

Górskie kwiaty zdjęcia galeria II

Najpiękniejsze górskie kwiaty zdjęcia galeria 1

Kwiaty kwitnące wiosną zdjęcia galeria

Najpiękniejsze górskie kwiaty zdjęcia galeria 2
         
Kwiaty górskie - rośliny alpejskie

Dr Ryszard Kozik - Akademia Pedagogiczna w Krakowie

            Alpy , najwyższe góry Europy, robią  wrażenie  często zmieniającymi się formami krajobrazu, zróżnicowanymi warunkami klimatycznymi i różnorodną budową geologiczną. Wszystko to sprawia , że spotykamy tu duże bogactwo

florystyczne.

            Urwiste  ściany skalne, hale alpejskie, ośnieżone wierzchołki szczytów i barwne, kwitnące doliny to bajeczne widoki, jakie miłośnik przyrody może znaleźć o każdej porze roku w Alpach. Oprócz fantastycznej rzeźby tych gór, ich dzikości, także rośliny alpejskie przyciągają tutaj ludzi .

            Dla geologów  Alpy są skomplikowaną układanką  masywów górskich o różnym wieku i różnej  budowie skał. Dla miłośników przyrody ważne jest tylko rozróżnienie  dwóch głównych typów skał alpejskich, skał wapiennych i krzemianowych, które tworzą  podłoże dla rosnących  na nich roślin. Ze skał krzemianowych (magmowych) zbudowane są Alpy Centralne. Ten krzemianowy trzon Alp Centralnych otoczony jest przez Alpy Wapienne  zbudowane  przez skały wapienne zawierające węglan wapnia i dolomity mające  w swym składzie jeszcze dodatkowo magnez. Życie w górach wymusza na roślinach wiele  przystosowań o których  pisałem w drugim numerze kwartalnika ”W górach”. Wiele gatunków roślin występujących w Alpach  spotkamy również w Tatrach. Jednak istnieją różnice we florze alpejskiej i tatrzańskiej.

            Zmiany  klimatyczne wraz z wzrostem wysokości  wyznaczają górskie piętra roślinne. Piętro pogórza ( do 800 m n.p.m.) z dominującym tu lasem mieszanym , a w dolinach z obszarami rolniczymi, piętro  subalpejskie  dochodzące do 2000 m n.p.m. z pastwiskami wysokogórskimi i naturalnym lasem świerkowym , limbowym, modrzewiowym. Granicę lasu wyznacza tu wysokość  1800 m n.p.m. Piętro alpejskie  sięga do 2800 m ze zbiorowiskami roślin  szczelin skalnych, piargów, jak też  alpejskich muraw. W tym piętrze do wysokości 2400 m ma swój zasięg kosodrzewina. Piętro subniwalne z halami górskimi  sięga do wysokości 3200 m. Wreszcie  piętro niwalne (wiecznych śniegów) ze sporadycznie  występującymi roślinami kwiatowymi, przeważnie jednak mchami i porostami sięga po najwyższe szczyty. Jednak alpejskie piętra roślinne zmieniają swoje zasięgi w zależności od położenia. Na zachodzie i południu zaznacza się cieplejszy klimat atlantycki czy też śródziemnomorski. Sama granica lasu od wieków jest przesuwana  (obniżana ) przez człowieka nawet o 200 m. Odlesione tereny szybko ulegają erozji  i las  niestety ma tu już utrudnioną ekspansję i powrót na utracone pozycje. Interesującą rośliną  runa lasów górskich jest ciemiernik biały (Helleborus niger) kwitnący u schyłku alpejskiej zimy i przedwiośnia..  Alpy są bardzo intensywnie wykorzystywane  gospodarczo. Wszędzie widzi się tu pasące stada krów, a jeżeli nie widzi się  to słyszy się ich dzwonki.  Na tych wysokogórskich pastwiskach nie ma mowy o odradzaniu się kosodrzewiny czy ewentualnie limby

Tatry Dolina Białej Wody zdjęcia galeria I

Alpy Matterhorn, akcja ratownicza, zdjęcia galeria

Stanisław Biel Alpy zdobycie Eigeru zdjęcia galeria

Marian Bała piękne szczyty zdjęcia galeria

Wyspa Skarbów, Wyspa Robinsona zdjęcia galeria
, świerka,  sosny. Tworzy się tu jedynie bardzo małe enklawy roślinności alpejskiej zabezpieczając je przed zjedzeniem  przez wszystkożerne „milki” ogrodzeniami z szorstkiej taśmy na wzór  elektrycznych pastuchów. W tych miejscach  sadzi się młode limby, świerki.  W wielu rejonach Alp do dobrego tonu należy kupienie u leśniczego w szkółce leśnej sadzonki limby i posadzenie jej w takiej enklawie pod fachowym okiem leśniczego. Musimy się pochwalić, my też mamy udział w zalesianiu Alp, niestety jest to kosztowna  zabawa. 
       

 Te pastwiska – hale wysokogórskie  bardzo szybko są anektowane prze rośliny zielne, pięknie kwitnące podczas alpejskiej wiosny i lata.  Spotykamy tu goryczkę żółtą  (Gentiana lutea),goryczkę wiosenną (Gentiana verna), czosnek siatkowaty (Allium victorialis), sasankę alpejską (Pulsatilla alpina), pełnik europejski (Trollius europaeus), starzec górski (Senecio alpinus) ostrożeń alpejski (Cirsium spinosissimum), arnikę górską (Arnica montana),gnidosz (Pedicularis foliosa),pierwiosnkę omączoną (Primula farinosa), goryczkę pannońską (Gentiana pannonica), goryczkę bezłodygową (Gentiana acaulis), siekiernicę górską (Hedysarum hedysaroides), mikołajek alpejski (Eryngium alpinum), dzwonek brodaty (Campanula barbata), zawilec narcyzowy (Anemone narcissiflora), ciemiężycę białą (Veratrum alba),ostrożeń krótkołodygowy (Cirsium acaule),chaber górski (Centaurea montana). Z pośród wielu storczyków rośnie tu , u nas nieznany, ciemnogłów  wąskolistny (Nigritella nigra),  wiosną kwitnie tu krewniak  naszego  szafranu spiskiego, szafran wiosenny (Crocus  vernus). Imponująca jest flora  krzewinek , która zajmuje upłazy skalne i hale. Występuje tu wrzosiec  czerwony (Erica carnea), kulnik sercolistny (Globularia cordifolia), kulnik (Globularia nudicaulis), wawrzynek kreskowaty (Daphne striata) o wspaniałym zapachu, różanecznik alpejski (Rhododendron ferrugineum) i różanecznik owłosiony (Rhododendron hirsutum), liczne gatunki wierzb (Salix sp.), jałowiec alpejski (Juniperus alpina).

            Regularne  nawożenie odchodami zwierząt powoduje ekspansję roślin azotolubnych: pokrzyw , szczawiu alpejskiego i innych.

Najdłużej czekającymi na wegetację są rośliny wyleżysk śnieżnych , czyli miejsc gdzie najdłużej leży śnieg a wkoło wre już życie. Do nich należy urdzik alpejski (Soldanella alpina, S. pusilla )  i rzadki urdzik maleńki (Soldanella minima). Tu również rośnie najmniejsze drzewo świata – wierzba  zielna (Salix herbacea).

Bogatą w gatunki grupę stanowią  rośliny piargów i szczelin skalnych. Jest to miejsce wegetacji dla najbardziej wytrwałych roślin. Brak gleby, wody, huśtawka temperatur, ruchome podłoże, wymaga nie lada przystosowań do życia w takich miejscach. Rośliny te przyczyniają się do stabilizacji podłoża poprzez tworzenie podziemnej sieci korzeni i kłączy. Do  roślin spotykanych tu należą : pięciornik  łodygowy (Potentilla caulescens), fiołek wapieniolubny (Viola calcarata), Pleszczotka górska  (Biscutella laevigata), lnica alpejska (Linaria alpina), omieg wielkokwiatowy Doronicum grandiflorum ), miłosna   (Adenostyles leucophylla), tobołki okrągłolistne (Thlaspi rotundifolium) , jaskier alpejski (Ranunculus alpestris) , skalnica seledynowa (Saxifraga caesia)  i wiele innych. Do roślin lubiących ekstremalne warunki należy  naskałka pełzająca (Loiseleuria  procumbens), rosnąca  w miejscach  na ogół w zimie  nie pokrytych śniegiem. Zasiedla miejsca odkryte z wywianym śniegiem, wystawione na działania wiatru. Towarzyszy jej często wytrzymały na silne wiatry i zimno  storczyk potrostek alpejski (Chamorchis alpina),który jest storczykiem rosnącym w Alpach najwyżej. Tu również rośnie mącznica alpejska (Arctostaphylos alpina).

            W piętrze alpejskim i niwalnym dominują mchy i porosty. Gatunkami wysokogórskimi z porostów są tu  złotlinka halna (Vulpicida tubulosus) , szydlina różowa (Thamnolia vermicularis), oskrzelka  rynienkowata (Flavocetraria  cucullata), oskrzelka nivalna (Flavocetraria nivalis), żyłecznik halny (Alectoria ochroleuca), liczne gatunki chrobotków (Cladonia sp.) .  Również w niższych położeniach gór na korze drzew spotykamy liczne gatunki porostów o plechach krzaczkowatych z rodzajów brodaczka (Usnea sp.), żyłecznik (Alectoria sp.), włostka (Bryoria sp.) oraz jaskrota wilcza (Letharia vulpina),zawierająca w plechach trujący kwas wulpinowy, służący na dalekiej północny jako trutka na lisy polarne. Występowanie tych gatunków świadczy   o krynicznej czystości powietrza w Alpach.

            Niech ta krótka wizytówka  pięknej  flory alpejskiej  będzie zachętą  do wybrania się w Alpy. Pamiętajmy , że im wyżej tym wcześniejsza pora roku.

            Życzę wszystkim w czasie alpejskich wycieczek podziwiania, prawidłowego rozpoznawania roślin alpejskich , obowiązkowo ich ochrony oraz pięknych fotografii .

© Wszelkie prawa zastrzezone     INTERAKTYWNA POLSKA
Webmaster: PROMEDIA